Co łączy świadomość z drzewem – i jakie wnioski może z tego wyciągnąć pisarz. Oto pierwsze wideo w moim kanale na You Tube. 🙂
Ludzka świadomość jest jak drzewo. W tym sensie, że gdyby rozrysować mapę naszych emocji, reakcji, perspektyw, wyglądałaby właśnie jak rozłożysty dąb lub strzelista sosna. Wierzę, że posługując się tą metaforą można dojść do ciekawych wniosków na temat tego, jak działamy, a także na temat tego, jak tworzyć lepsze opowieści. W filmiku rozwijam temat i odsłaniam ledwo wierzchołek wielkiego stosu konkluzji. Jeśli to, o czym mówię, jakoś z Tobą zagra, na pewno dojdziesz do jeszcze ciekawszych pomysłów.
Ostatnim razem filmy kręciłem bardzo dawno, w zupełnie innej erze technologicznej (mieliśmy wtedy specjalnego skrybę, który dłubał hieroglify na glinianych tabliczkach przyczepionych do obrotowego koła). Więc ten jest niemalże moim pierwszym spotkaniem z nowoczesnymi narzędziami. Efekt: jakość nagrania wyszła „tako se”. Miałem do dyspozycji kamerę w tosterze i mikrofon z termostatu. Zrobiłem trzy podejścia w sceneriach mniej lub bardziej zapełnionych przez komary – aż doszedłem do wniosku, że perfekcjonizm to przyprawa, którą należy stosować z umiarem.
Z wdzięcznością przyjmę jednak rady, jak poprawić efekt końcowy (najlepiej zerowym kosztem). 😀
I zapraszam do oglądania:
Mój kanał na YT będzie się rozwijać, więc zdecydowanie warto go SUBSKRYBOWAĆ!
Taka forma ekspresji coś we mnie odblokowała. Jest bardziej spontaniczna, podczas gdy teksty nauczyłem się tworzyć z wielkim rozmysłem. Są dzięki temu lepsze, ale też wymagają sporego wysiłku. Filmik to może godzina pracy, może dwie – razem z edycją. Takie artykuły, jakie zazwyczaj tworzę, to przynajmniej sześć godzin skupienia, a najczęściej kilka tygodni powracania do tematu i porzucania go w neurotycznej oscylacji między zachwytem a znużeniem. Efekt tego stylu pracy możesz zobaczyć w archiwum bloga. Bywa, że przez kilka miesięcy nie znajduję czasu, energii lub weny na odpowiednio wysokiej jakości pracę.
Krótko mówiąc, mam nadzieję, że taki bardziej rozgadany (i bardziej wizualny) Węcki też Ci podejdzie. Jeśli masz pytania, na które mógłbym odpowiedzieć na ekranie, albo sugestie, czym się zająć, wal śmiało. Komentarze na blogu i kanale stoją otworem.
I przypominam: SUBSKRYBUJ! Tylko niektóre filmiki będę równocześnie wrzucać na bloga.
Jest dobrze. Wszystko słychać. Lepszy mikrofon się przyda, ale nie jest niezbędny.
Za to mógłbyś mówić trochę bardziej bez „eee”, „yyy” pomiędzy słowami. 😉
swietny wpis
A ja zupełnie od tematu 🙂 zapowiadałeś poradnik, który miał się ukazać tej wiosny bądź latem. Wiadomo coś na temat premiery? A jeśli nie to jak Ci idzie? Pozdrawiam 😉
A, zapowiadałem. 🙂 Na pewno będzie w tym roku, bo większość roboty wydaje się za mną. Tyle że to jest ostatnie 20% materiału, ostatnie 20% poprawek, ostatnia 1/5 wszystkiego, która – sądząc z doświadczenia – zabiera mi czasem 80% czasu. Więc kiedy dokładnie poradnik będzie do kupienia, nie wiem. 🙁
Gadanie do kamerki na początku jest trudne, ale można się przyzwyczaić i wyrobić. Mam nadzieję, że z czasem bardziej się rozluźnisz. No bo hej! Gadasz do ludzi, którzy lubią tego bloga, którzy Cię cenią. Więc luz, jesteś między swoimi 😉
Ja wolę czytać- tak już mam, pisane lepiej do mnie trafia. Ale oglądać też będę. Tylko muszę uważać, by nie włączać Twoich nagrań, gdy w pobliżu kręci się moja córka. Do tej pory nie znała słowa „skurwysyn”…
Sorry! Na własną obronę powiem tyle, że słowo krąży po świecie i córka poznałaby je prędzej niż później niezależnie ode mnie…
Super sprawa ! Bardzo ciekawe filmy.
Bardzo ciekawy film – ostatnio nastała jakaś moda na lasy i drzewa, wiele mówi się właśnie o tym, że są jednym organizmem. 🙂 I taką modę na naturę to ja rozumiem. Pozdrawiam!
Tak, książki Wohllebena dużo zrobiły w tej sprawie. 😀