Category: Żywot pisarza

9

Dlaczego krytycy nie piszą książek?

No właśnie – dlaczego krytycy zwykle nie piszą książek, a jeśli już się za to biorą, nazbyt często wychodzi im słabo? Przecież wiedzą, jaka powinna być dobra powieść! Wiedzą, co pisarz powinien zmienić w swoim dziele, żeby było lepiej! Ba, niektórzy wygłaszają swe mądrości z nastawieniem „napisałbym to lepiej” (choć zwykle nie robią tego świadomie).

10

Dlaczego piszesz?

No więc piszesz. Każdy wie, że to pisanie takie ciężkie, tyle pustych kartek trzeba obejrzeć, tyle liter z tej pustki wydobyć. A jeszcze wena ciśnie i się nie może doczekać. Albo odwrotnie – nie przychodzi, skubana, kiedy jej potrzeba. No tragedia. Po co się męczyć?

19

Wewnętrzny krytyk – co to za bestia?

Piszesz, piszesz; wszystko wygląda pięknie. Idziesz spać. Wstajesz. Czytasz dzieło dnia poprzedniego. I jak Cię nie skręci ze wstydu! „Co to za gniot?” – krzyczy głosik w Twojej głowie. Musisz poprawić! Nikt się nie może dowiedzieć, że jesteś tak marnym autorem! Nigdy! Bo inaczej zapadniesz się pod ziemię! Ten głosik, tak lekko szafujący oceny, jest Twoim wewnętrznym krytykiem. Może się zdawać sojusznikiem lub wrogiem, ale nigdy nie będzie przyjemny w obyciu. Co to za bestia? Jak z nią żyć w zgodzie?

13

Dlaczego nigdy nie będziesz pisarzem?

Jest wielu, którzy chcieliby być pisarzami, ale nimi nie będą. Są też tacy, którym wydaje się, że już są, jak najbardziej, choć w rzeczywistości ich dzieła to nie literatura, tylko pierdolety. I nie, rozwiązaniem problemu nie jest prostackie „to wszystko są grafomani”.